به نام خدا

مدت ها بود می خواستم درباره برنامه "بفرمایید شام" شبکه من و تو مطلب بنویسم که  آخرین شماره همشهری جوان سنگ تمام گذاشته و روی جلد را به برنامه مذکور اختصاص داده است. و با افرادی مانند دکتر مهدی محسنیان راد، دکتر محمد رضا جوادی یگانه، دکتر مسعود کوثری، دکتر ابراهیم فیاض، مجید رجبی معمار و سعید ابوطالب درباره انواع شبکه های فارسی زبان ماهواره ای مانند شبکه های خبری،شبکه های فیلم و سریال و شبکه های سبک زندگی (من و تو) با کارشناسان مذکور صحبت کرده است.

اما بفرمایید شام، یک برنامه تعاملی است که به خانه شهرنشینان خارج کشور می رود. در کنار مخاطبان بودن در صدا و سیما سابقه چندین و چند ساله دارد. قدیمی ترین برنامه ای که به یاد من می آید صبح بخیر ایران است. اقبال واحدی در این برنامه به میان مردم شهرستان ها می رفت و با آنها هم صحبت می شد و فرهنگ آنها را به مردم دیگر کشور معرفی می کرد. واحدی هنوز هم با برنامه "مستقیم آبادی" به روستاها می رود و کارآفرینان برتر روستایی و محصولات عمده شهرستانها را معرفی می کند. اما جای برنامه ای که به میان شهرنشینان برود و با آنها هم صحبت شود در صدا و سیما خالی است. البته شبکه تهران در برنامه ای که نام آن را به یاد نمی آورم از مخاطبان میخواهد با کادر برنامه تماس بگیرند و کارهای خود مانند گلکاری و شیرینی پزی و آشپزی خود را برای مخاطبان دیگر به نمایش بگذارند. اینها داشته های صدا و سیما است.

مساله دیگری که درباره بفرمایید شام وجود دارد، حضور در خانه ایرانی هایی با فرهنگ غربی است. کسانی که فارسی حرف می زنند ولی رفتارهای غربی و پوشش غربی دارند. مخاطب داخل کشور احساس می کند که تمام اتفاقات این برنامه در کشور می افتد و در نتیجه با حاضران در برنامه همذات پنداری می کند.