اینکه من از برنامه شادونه بدم میاد یک چیز جداست. اما کودکان مخاطب برنامه سرزمین دونه ها همیشه شخصیتی با یک عصا که بی شباهت به عصای جادوگران نیست را در دست دارد را به یاد خواهند داشت. نسل ما با مجریان ثابت برنامه کودک که هیچ حرکتی نمی کردند طرف بود و بعد از آن برنامه نوجوانانه نیم رخ. اما امروز قسمتی از برنامه های کودک با فضای فانتزی سرزمین دونه ها پر می شود که عملا با مفاهیم دینی وحتی ملی ما در تعارض است، دیدن یکی از برنامه های مناسبتی خاله شادونه ما را متوجه می کند که این شخصیت اصلا مناسب کودکان ایران اسلامی نیست.