خلبان هوشنگ شهبازی خلبان پرواز مسکو به تهران، خلبانی که با مهارت هواپیمایی را که چرخ های جلوی آن باز نمی شدند را با مهارت در فرودگاه به زمین نشانده است بعد از یک ماه هنوز ستاره است. هنوز نشریات به وی می پردازند.

شاید برای اولین بار است که یک خلبان هواپیمای مسافری در کشور ستاره می شود و رسانه ها در این کار موثر بودند  که من حداقل دو برنامه نیمروز و به خانه برمی گردیم را دیدم که خلبان مذکور را در اولی به همراه همکارانش و در دومی به همراه خانواده اش دعوت کرده بودند.

و چقدر فضای رسانه ای ما   در زمانی که ستاره های ورزشی به جای الگوی خوب  خودشان به معضلی تبدیل شده اند به چنین ستاره ای احتیاج داشت.

آیا باز هم می توان چنین ستاره هایی را پیدا کرد؟ 

پی نوشت : امروز فکر کردم و یادم آمد که کارگر شهرداری که پول زیادی پیدا کرده بود و به صاحبش بازگردانده بود می توانست یک ستاره برای رسانه ها باشد اما نشد، زیرا چهره جذابی نداشت و یا شاید چون مثبت بود و رسانه ها از سوژه های مثبت خوششان نمی آید.  قهرمان مثبت دیگر معلمی بود که بخاری آتش گرفته کلاس درس را با دست گرفته بود و بیرون انداخته بود. این معلم فداکار هم یک قهرمان است و یک ستاره نیز می توانست باشد. اگر رسانه ها به آن توجه می کردند، اما تا جایی که من می دانم این شخص فقط یکبار مهمان  برنامه ماه عسل و احسان علیخانی بوده است.

پی نوشت 2 : نسل ما و حتی نسل چهارم یک قهرمان مثبت را می شناسیم که و هیچگاه او را فراموش نخواهیم کرد. او دهقان فداکار است چون وارد رسانه ای مانند کتاب درسی شد. از میان شهدا  شهید حسین فهمیده چون وارد کتاب درسی شده است بیش از شهدای دیگر در ذهن فرزندان انقلاب ماندگار شده است. البته داستان های مربوط به شهدای دیگری هم طوری که من دیدم در برخی کتاب های درسی ادبیات دبیرستان وارد شده است. اما ماندگاری تصویر شهدا با استفاده از رادیو و تلویزیون با استفاده از تکرار ایجاد می شود.